خدمات پژواک

بخش عکاسى پژواک

پوشش خبری انتخابات

صفحه ویژۀ معادن

Afghan Peace Process Special Page

خدمات پيام هاى تجارتى پژواک

Daily Newsletter

Language
Sending Time (GMT / Kabul time)

"از مجبوریت نزد یک خان نوکری میکنم"

"از مجبوریت نزد یک خان نوکری میکنم"

Nov 25, 2017 - 13:35

پل علم (پژواک،٤قوس ٩٦): يک طفل ١٥ ساله در لوگر نزد يک خان در بدل دو ونيم خروار گندم در سال نوکر است و اجازۀ کار کردن در جاى ديگر را به وى نمى دهد.

"از صبح تا اذان شام کار مى کنم؛ اما اگر کار بسيار ضرور نداشته باشم، رخصت نمى دهد و گاهگاهى مورد لت و کوب نیز قرار می گیرم."

این، بخشى از اظهارات جمال(نام مستعار) ١٥ساله است که در ولايت لوگر، با يک خان در بدل گندم نوکر است.

موصوف در ولايت لوگر، در بدل قيمت فعلی يک خروار(٨٠سيرگندم) ١٥٠٠٠ افغانى مزدور است و يک مزدورکار در بدل هشت ساعت کار، ٤٠٠ افغانى مزد مى گيرد.

جمال به علت مشکلات اقتصادى خانواده اش، مجبور شده که در منزل يک خان کار نمايد؛ اما خان بالاى وى کارهاى شاقه انجام مى دهد و در تمامى سال، معاش سه ماهۀ ساير مزدوران را به وى مى دهد.

قانون در اين مورد چه مى گويد؟

درفقرۀ اول ماده سوم قانون قاچاق انسان و قاچاق مهاجرين آمده است که استخدام شخص به منظور استفادۀ سوء و يا هم سوء استفاده از آسيب پذيرى و مجبوريت نيز قاچاق انسان شمرده ميشود.

در بخش ديگر اين ماده آمده است که درکنترول آوردن طفل به منظور استفادۀ سوء نيز قاچاق انسانى شمرده ميشود.

در مادۀ ١٠ قانون يادشده آمده است که اگر در رويداد قاچاق انسانى؛ مجنى عليه زن و يا طفل باشد، مرتکب جرم به هشت سال حبس محکوم ميشود.

موضوع جمال، با در نظرداشت ماده هاى يادشده، قاچاق انسانى شمرده ميشود.

موصوف، باشنده قريۀ هارون خيل پل علم مرکز ولايت لوگر است که پنج برادر و دو خواهر دارد و پدرش فوت کرده است.

جمال: مادرم مرا نوکر خان کرده است

موصوف در مصاحبۀ ويژه با آژانس خبرى پژواک گفت که سرپرست خانواده است و مجبور است که براى آنها يک لقمه نان پيدا کند.

جمال که گاوها را به مزرغه برده بود، درد دل خود را در بين يک مرزعه، به خبرنگار آژانس پژواک شريک کرد.

او گفت: "تمامی مسوولیت خانه و کارهای خارج از خانه را به من داده است، تا که ضرورت زياد نباشد، به من اجازۀ رخصت نيز نمى دهد."

او افزود که عمرش کم است، کسى وى را به مزدورى نمى برد، پس مجبور شده که در منزل خان در بدل گندم نوکرى کند.

موصوف وظايف خود را چنين حساب کرد: "جاى مواشى را پاک مى کنم، به آنها آب مى دهم، به آفتاب ميبرم، مزرعه را آب مى دهم، از دکان سودا مى آورم، در زمستان از بام ها برف را پاک مى کنم، به مردم و در مهمانخانه به مهمان ها نان مى برم، از باغ و جنگلات نگهدارى مى کنم، همچو کارها را انجام مى دهم؛ اما گاهى خان و گاهى هم خانم و ساير اعضاى خانواده اش به من دشنام مى دهند و يا مرا لت وکوب مى کنند."

جمال با صداى گريه آميز گفت: "چهار سال میشود که با اين خان کار مى کنم، گاهى مى خواهم که وظيفه را رها کنم؛ اما وقتيکه خواهران و برادران خود را به ياد مى آورم، از اين ارادۀ خود منصرف ميشوم."

موصوف گفت که مادرش، وى را با خان در بدل دو صد سير گندم در سال نوکر کرده، تا نيازهاى خانه را مرفوع سازم."

وى افزود: "گندم يادشده براى تمامى سال ما کفايت نمى کند، مادرم دو گاو شيرى نگهدارى کرده، که شير و ماست آن را مى فروشيم."

به گفتۀ او، بدون روز جمعه در روزهاى رخصتى نيز به کار مى رود؛ تا با کدام حرکت ناگوار مواجه نشود.

جمال در پاسخ به يک پرسش گفت: "تا صنف چهارم درس خواندم؛ اما بعد از مرگ پدرم، از رفتن به مکتب محروم شدم."

او گفت که اميد بزرگ وى اين است که مانند ساير افراد، با مشکلات کم زندگى کند.

ساره: اميد بزرگم اين است که جمال مکتب بخواند

سارۀ پنجاه ساله (نام مستعار) مادر جمال است؛ موصوف لباس کهنه بر تن دارد و مشکلات زندگى، رنگ پوستش را نيز سياه کرده است.

موصوف در صحبت با پژواک گفت از روزى که شوهرش فوت کرده، روز خوب نديده است.

موصوف افزود: "دعا مى کنم که خداوند هيچ بندۀ مسلمان خوده مانند من دچار مشکلات نکند."

ساره گفت خوب مى داند که همه امور زندگى اش را چطور انجام دهد؛ اما پسر کوچک خود را به علت مشکلات زندگى در خانۀ خان نوکر کرده است.

او گفت: "جمال باید در این عمر خود به مکتب می رفت؛ اما چه کنم، غريب هستم و او را در بدل گندم با يک خان نوکر کردم."

موصوف در پاسخ به يک پرسش گفت: "جمال خيلى کوچک بود که با خان نوکر شده است، اکنون بزرگ شده و اکنون به رضايت خان تعلق دارد، که به جمال اجازۀ کار در جاى ديگر مى دهد يا خير."

ساره گفت که بزرگترين آرزوى وى اين است که جمال و ساير اطفالش تعليم نمايند و يک روز، بر مشکلات اقتصادى فايق آيند.

از سويى هم احمدالله(نام مستعار) پسر کاکاى جمال، به پژواک گفت که برادرش پنج سال قبل، به علت مريضى سرطان مرده است.

او افزود: "از برادرم هفت طفل يتيم مانده، خودم نيز دهقانى مى کنم، نمى توانم که با آنها کمک نمايم؛ زن برادرم پسر خود جمال را با يک خان نوکر کرده و فقط جمال، يگانه نان آور خانوادۀ خود است."

موصوف برحکومت انتقاد نمود که با خانواده هاى بى بضاعت کمک نمى کند و آنها نيز مجبور ميشوند که اطفال خود را براى انجام دادن کارهاى شاقه استخدام نمايند.

خان قریه: جمال باید مطابق با تعهد خانوادۀ شان با من کار کند

از سوی دیگر، میر احمدخان(نام مستعار) نیز تایید کرد که جمال از چند سال گذشته به اینسو، در کارهای خانه با من کمک می کند.

وی گفت مزارع شان بسیار است و به تنهایی نمی تواند که به تمام کارها رسیدگی کند.

وی افزود: "جمال خُرد بود که با من نوکری را شروع کرد، به هیچ چیز بلد نبود، اکنون بزرگ شده و کار را هم یاد گرفته، خانوادۀ وی به من تعهد کرده بود که جمال با شما کار خواهد کرد؛ پس اکنون وی به هدف کار به جای دیگر رفته نمی تواند."

خان گفت که سر مزدوران خود ظلم نمی کنند؛ چرا که به هرکدام شان از اول وظایف شان را مشخص کرده اند.

به گفتۀ وی، به جمال هر سال دو ونیم خروارگندم می دهد؛ در عیدین برای شان لباس نو می دهد و روزانه دو نوبت نان برای شان می دهد.

 

شورای ولایتی: اکثر اطفال به سبب فقر در خانه ها کار می کنند.

حسیب الله ستانکزی عضو شورای ولایتی لوگر، به پژواک گفت که شماری از خانوادها به سبب جنگ دوامدار در کشور بی سرپرست مانده و اکنون با اطفال شان، کارهای شاقه انجام می دهند.

وی افزود: "در این ولایت، شمار زیادی از اطفال موجوداند که سرپرست خانواده ندارند؛ اما مجبور شدند که در خانه های دیگران کار کنند تا یک لقمه نان دریافت کنند."

وی گفت که شورای ولایتی، چند بار در مورد کارهای شاقۀ اطفال، با مقامات حکومتی صحبت کرده؛ اما تا اکنون جواب مثبت دریافت نشده است.

کمیسیون حقوق بشر: باید به حقوق اطفال احترام گذاشته شود.

محمد بلال صدیقی سخنگوی کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، در این مورد به پژواک گفت که انجام کارهای سنگین بالای اطفال، نقض حقوق آنها می باشند.

وی افزود: "ما در ولایت های مختلف به شمول لوگر، برنامه های آگاهی عامه در بخش حقوق اطفال انجام داده ایم."

وی از خانواده ها و دیگر مردم خواست که به هدف آیندۀ بهتر اطفال، کارهای شاقه بالای آنها انجام ندهند.

کمیسیون عالی مبارزه علیه قاچاق: این عمل قاچاق آشکار انسان می باشد

محمد حسن سلیمی عضو کمیسیون عالی مبارزه علیه قاچاق انسان و مهاجران، به پژواک گفت که همچو اعمال، قاچاق انسان و جرم واضح محسوب می شود.

وی گفت که کمیسیون یادشده، در این برخش آگاهی عامه انجام داده و دیگر وظیفۀ ارگانهای امنیتی می باشد که در برابر همچو اعمال اقدام کنند.

مقامات امنیتی: تا اکنون کسی در این مورد شکایت نکرده است

محمدشاپور احمدزی سخنگوی قوماندانی امنیۀ لوگر، به پژواک گفت که اطفال در بیشتر خانواده ها، به مزد سالانه کار می کنند.

اما وی گفت: "تا اکنون کسی به ما چنین شکایتى نکرده که اطفال ما از سوی کسی به زور گرفته شده و بالای شان کار می کنند و یا هم اجازۀ انجام کار در جای دیگر برای شان نمی دهند."

احمدزی افزود که اگر کسی در این مورد به آنها شکایت کند، آنها در برابر شان مطابق با قانون عمل خواهند کرد.

این تنها لوگر نیست که در آن، اطفال کارهای شاقه انجام می دهند؛ در ولایات دیگر افغانستان نیز نمونه های چنین کارها مشاهده شده است.

گزارش های مربوطه:


Download “Pajhwok” mobile App, on your smartphone to read and access latest news, features, interviews, videos and photos about Afghanistan.

   

تبصره کنيد

اعلانات

Advertisement